Microsoft’un yerel NVMe sürücüsüyle yapılan yeni testler, Windows tarafında depolama performansında ciddi artışlar yaşandığını ortaya koydu. Özellikle rastgele okuma senaryolarında yüzde 64,89’a varan kazanımlar ölçülürken, işlemci kullanımında da dikkat çekici düşüşler kaydedildi. İlk olarak Windows Server 2025 ile görülen bu sürücü, bazı kayıt defteri değişiklikleriyle Windows 11 tarafında da kullanılabiliyor.
Yeni NVMe sürücüsü bant genişliği, gecikme ve işlemci yükünde fark yarattı
StorageReview tarafından paylaşılan test sonuçlarına göre Microsoft’un yerel NVMe sürücüsü depolama tarafında üç ana alanda değişim getiriyor.
İlk bölümde 4K ve 64K rastgele okuma bant genişliği ile IOPS değerlerinde belirgin artış görülüyor. Bu tablo, sistem yük altındayken ya da aynı anda birden fazla işlem yürütülürken veri erişimini hızlandırıyor.
İkinci başlıkta gecikme değerleri yer alıyor. Yeni sürücü, 4K ve 64K rastgele okuma gecikmesini ciddi biçimde düşürüyor. Bu da özellikle gecikmeye duyarlı iş yüklerinde daha hızlı tepki süreleri anlamına geliyor. Bant genişliği ve gecikme tarafındaki bu birleşik iyileşme, yoğun kullanım senaryolarında doğrudan hissedilen bir fark oluşturuyor.
Üçüncü alanda ise işlemci kullanımı öne çıkıyor. Sıralı okuma ve yazma işlemlerinde, blok boyutundan bağımsız şekilde daha düşük işlemci tüketimi ölçüldü.
Veri aktarımının daha verimli yönetilmesiyle işlemci üzerindeki yük azalıyor. Bu durum, başka ağır görevler için sistem kaynağı bırakırken güç tüketiminde de düşüş ihtimalini beraberinde getiriyor.
StorageReview’in test sistemi de oldukça güçlü bir yapıdan oluşuyor. Kurulumda Bergamo kod adlı iki adet 128 çekirdekli AMD EPYC 9754 işlemci, 768 GB DDR5-4800 bellek ve JBOD yapılandırmasında 16 adet Solidigm P5316 30,72 TB PCIe 4.0 SSD kullanıldı. Ölçümler, Windows Server 2025 üzerinde FIO testleriyle gerçekleştirildi.
Paylaşılan sonuçlara göre en büyük artış rastgele okuma tarafında görüldü. 4K rastgele okuma performansı 6,1 GiB/s seviyesinden 10,058 GiB/s’ye çıkarak yüzde 64,89 arttı.
64K rastgele okuma ise 74,291 GiB/s’den 91,165 GiB/s’ye yükseldi ve yüzde 22,71 kazanç sağladı. 64K sıralı okuma tarafında sonuçlar neredeyse aynı kaldı. 128K sıralı okumada ise yüzde 6,65 artış ölçüldü.
Sıralı yazma testlerinde 64K blok boyutunda yüzde 12,13 artış kaydedildi. 44,67 GiB/s olan değer 50,087 GiB/s’ye çıktı. 128K sıralı yazma tarafında ise anlamlı bir artış görülmedi. Sonuçlar çok yakın kaldı ve yüzde 0,79 düzeyinde küçük bir gerileme ölçüldü.
Gecikme testleri daha karmaşık bir tablo ortaya koydu. Rastgele okuma gecikmesi belirgin biçimde düştü. 4K rastgele okuma gecikmesi 0,169 ms’den 0,104 ms’ye inerek yüzde 38,46 iyileşti. 64K rastgele okumada da 0,239 ms’den 0,207 ms’ye gerileyen değerle yüzde 13,39 düşüş görüldü.
Yazma gecikmesinde ise ters yönde bir sonuç çıktı. 64K sıralı yazma gecikmesi 0,399 ms’den 0,558 ms’ye yükseldi ve yüzde 39,85 arttı. 128K sıralı yazmada artış daha sınırlı kaldı.
1,022 ms’den 1,149 ms’ye çıkan gecikme, yüzde 12,43 seviyesinde ölçüldü. Bu da daha büyük blok boyutuna geçildiğinde artışın kısmen dengelenebildiğini gösteriyor.
İşlemci kullanımı tarafında ise tablo daha net. 64K sıralı okumada CPU kullanımı yüzde 44,89’dan yüzde 37,11’e düştü. 128K sıralı okumada yüzde 61,56’dan yüzde 49,56’ya geriledi.
Sıralı yazma testlerinde de benzer sonuçlar elde edildi. 64K yazmada işlemci kullanımı yüzde 70,44’ten yüzde 57,78’e inerken 128K yazmada yüzde 58,44’ten yüzde 47,33’e düştü.
Bu sonuçlar, yerel NVMe sürücüsünün yalnızca ham performans artışı getirmediğini, sistem kaynaklarını daha verimli kullandığını da gösteriyor. Özellikle yüksek hızlı SSD’lerin yaygınlaştığı dönemde bu tür bir iyileştirme Windows tarafı için önemli bir değişim anlamına geliyor.
Microsoft’un yerel NVMe sürücüsü nvmedisk.sys adıyla hem Windows Server 2025’te hem de Windows 11 25H2 sürümünde yer alıyor. Şirket bu sürücüyü varsayılan olarak aktif hale getirmiyor.
Özellik şu an isteğe bağlı biçimde çalışıyor ve kullanıcıların belirli kayıt defteri değişiklikleri yapması gerekiyor. Microsoft’un bu tercihi, daha geniş uyumluluk ihtiyacı ve üçüncü taraf üreticilerle destek sürecine bağlanıyor.
